განხილვა: Sigma 24-105mm f/4 OS Art ლინზა

სიგმას ლინზებს არასდროს ვწყალობდი. რამდენჯერმე განვიხილე 24-70მმ 2.8-ის შეძენა, აგრეთვე 70-300 მაკრო და 70-200 2.8, თუმცა ყველა დავიწუნე. ყველაზე მისაღები ამ ლინზებში იყო მათი ფასი, თუმცა ხარისხი (ოპტიკური და კონსტრუქცია) სწორედ ფასის შესაბამისი გახლდათ. შემდეგ სიგმამ დაიწყო ახალი კონცეფციის ლინზების გამოშვება Art, Sport და Contemporary სახელებით. 35 მილიმეტრიანმა პრაიმმა მაშინვე დაიმსახურა საყოველთაო აღიარება და მეც უკვე სერიოზულად შევხედე სიგმას. გასულ თვეში, როცა ფულფრეიმ კამერა ვიყიდე და მისთვის მინდოდა რამე უნივერსალი ლინზა, სწორედ სიგმაზე შევაჩერე არჩევანი. ამ პოსტში განვიხილავ ერთი თვის განმავლობაში დაგროვებულ შთაბეჭდილებებს სიგმას 24-105mm F/4 OS Art ლინზაზე.

პირისპირ D750 და D610

მადლობა სანდროს!

დღეს პირველად მქონდა შანსი, რომ ეს ორი კამერა გვერდიგვერდ მენახა და შემედარებინა, რისთვისაც მინდა მადლობა გადავუხადო სანდროს! ამ პოსტში მოკლედ მოგიყვებით ჩემს შთაბეჭდილებებს და მათ შორის განსხვავებებს. თავიდანვე უნდა აღვნიშნო, რომ ეს არ არის კამერების ტექნიკური ნაწილის განხილვა, რადგან ინტერნეტში უკვე ისედაც მრავლად არის ხარისხიანი შედარებები. 

Nikon D750 - გასათვალისწინებელი გარემოებები

ახალი ფოტოაპარატი ნამვილად კარგი რამ არის. ახალი ტექნოლოგიები, ახალი შესაძლებლობები, ახალი ფუნქციები - ყველაფერი ძალიან საინტერესოდ ჟღერს. მაგრამ, ახალი მოდელის ყიდვას თავისი კუდებიც აქვს. 2 კვირაა, რაც D750 შევიძინე და ბევრი გარემოება აღმოჩნდა, რაც წინასწარ შეიძლება არც მქონდა ნაფიქრი. რამდენიმე მათგანს ამ პოსტში მოგიყვებით და, იმედია, ოდესმე თქვენ გამოგადგებათ.

ფრთხილად წინასწარი შეკვეთისას | Caution: Pre-order!

ოდესღაც მარკეტინგში, ან მასთან დაკავშირებულ საგანში ვისწავლე და არ მეგონა ოდესმე თუ გამოვიყენებდი ამ ტერმინს - early adopter. აი, ეგ ვარ ახლა მე. პროდუქტი ჯერ გამოსული არ იყო, მე რომ წინასწარი შეკვეთა, ანუ ფრეორდერი განვათავსე ჩემს საყვარელ B&H-ზე. არანაირი გამოცდილება იქამდე არ მქონია, უბრალოდ საჭიროება და ჩემი დაუოკებელი სურვილი მოითხოვდა, რაც შეიძლებოდა მალე მეყიდა ახალი კამერა. როგორც აღმოჩნდა, ბევრი რამ უნდა გამეთვალისწინებინა...

Nikon #D750 პირველი შთაბეჭდილებები

სულ რამდენიმე საათია მივიღე ახალი Nikon D750 და ამ მოკლე პოსტით მინდა უცებ გაგიზიაროთ პირველი შთაბეჭდილებები. ვრცლად იმაზე, თუ რა განსჯის პროცესი გავიარე აქამდე, ცალკე პოსტად მინდა დავწერო.

განხილვა: Lowepro Fastpack 350 #review

ადრე თუ გვიან ყველა ფოტოგრაფის ცხოვრებაში დგება ზურგჩანთაში ინვესტირების დრო. როცა ფოტოაპარატის მხარზე გადასაკიდ ჩანთასთან ერთად გინდათ თან წაიღოთ ლეპტოპი, პირადი ნივთები, არჩევანი ორია: თან ატაროთ 2-3 ჩანთა, ან იყიდოთ ერთი, სადაც კომფორტულად და უსაფრთხოდ მოთავსდება ეს ყველაფერი. სამი წლის წინ მე პირველად გავიმეტე 100+ ლარი ამ კომფორტისთვის.

რატომ არ ვარგა იაფი ფილტრები, ნაწილი 1

ბევრისგან გამიგია, რომ გადაღებისას დამცავ (ე.წ. ულტრაიისფერ, ანუ UV) ფილტრს  არ ხმარობენ, რადგან სურათს აფუჭებს. ამაში, ცხადია, უნდა იყოს სიმართლის მარცვალი, მაგრამ მე ფაქტობრივ დონეზე არ ვიცოდი, რა განსხვავება შეიძლება იყოს ფილტრით და მის გარეშე გადაღებულ სურათებს შორის. ამიტომ, ექსპერიმენტი ჩავატარე.

photo by Ashley Pomeroy

[ენთუზიასტი] ფოტოგრაფის ცხოვრების ეტაპები

ბევრი ვიდეო და ინფოგრაფიკა მინახავს ფოტოგრაფის ცხოვრების ეტაპებზე, მაგრამ ყველას აკლდა რაღაც, რეალისტური და ჩვენს გარემოზე მორგებული. ეს პოსტი ჩემი ფოტოგრაფიული ავტობიოგრაფიასავითაა, თუმცა მგონია, უმეტესობა ენთუზიასთ ფოტოგრაფს ერთი გზა გვაქვს გავლილი და რაღაც საერთოდ აუცილებლად აღმოაჩენთ თქვენსა და ჩემს შორის. აი, ასე გამოიყურება ჩემნაირი ფოტოგრაფის ცხოვრება ეტაპებად:

შენი შემდეგი ლინზა - Nifty Fifty

ამ პოსტში მინდა ჩემს საყვარელ ლინზაზე ვისაუბრო. შემიძლია ვთქვა, რომ ნამდვილ ფოტოგრაფიაში (ანუ ყვავილების გადაღებას რაც შევეშვი) ჩემი პირველი ნაბიჯები სწორედ ამ ლინზას უკავშირდება. ეს ერთ-ერთია იმ ლინზებს შორის, ყუთიდან ამოღებისთანავე რომ შეგიყვარდება. სიტყვას შევამოკლებ, მინდა 50 მილიმეტრიან ლინზაზე ვთქვა 2 სიტყვა.

ციფრული თაღლითობა

როგორც ანრი კარტიე-ბრესონმა თქვა, ფოტოგრაფის პირველი 10 ათასი სურათი ყველაზე ცუდია. ჰენრი, რომელიც ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც 35 მილიმეტრიანი ფირის გამოყენება დაიწყო, ამბობს, რომ მისი პირველი 280 ფირი ნაგავი იყო. თუ საშუალოდ კვირაში 2 ფირს ხარჯავდა, მაშინ მისი ფოტოგრაფიული ცხოვრების პირველ 2.5 წელიწადს ფუჭად ჩაუვლია.

როგორ გადავიღე სურათი #8

ღამის ფოტოგრაფია ჩემი ერთ-ერთი გატაცებაა და როცა ბუნწიაღში მივდივარ სალაშქროდ, ყოველთვის ვცდილობ ვისარგებლო გამჭვირვალე ჰაერით და კაშკაშა ვარსკვლავები გადავიღო. სამწუხაროდ, წელს გაზაფხული წვიმიანი აღმოჩნდა და თანაც ჩვენი ლაშქრობა ლომისმთისკენ სავსე მთვარეს დაემთხვა. ამიტომ იმ ღამეს რაღაც განსხვავებულის გადაღება გადავწყვიტე.

ლომისმთის ტურისტული თავშესაფარი

რატომ არ უნდა წაშალოთ სურათები ფოტოაპარატში

"აუუ, მაჩვენე აბა რა გადამიღეეე". ეს ფრაზა ალბათ ყველას გეცნობათ. განსაკუთრებით ხშირად ისმის მდედრებისგან და ხშირად გრძელდება ფრაზით "აუუუ, ეს წაშალე რაა". ამას მოჰყვება ცივი უარი ჩემი მხრიდან და დაპირება, რომ არც ერთ ცუდ კადრს არ გამოვაქვეყნებ. ქვემოთ სტატიაში ვეცდები მოგიყვეთ, რატომ არასდროს ვშლი ფოტოაპარატიდან სურათებს.

სურათები ორ კატეგორიად შეიძლება დავყო: ერთი, რომლებსაც გადაღებისთანავე ვამჩნევ და ვიმახსოვრებ, რომ მომეწონა და მეორე, რომლებსაც მხოლოდ დიდ ეკრანზე ნახვისას აღმოვაჩენ და მერე მომწონს.

ზოგადად, ფოტოგრაფიული ჩვევაა, რომ გადაღებისთანავე შევამოწმო სურათი ფოტოაპარატის ეკრანზე. ხშირად ხდება ისე, რომ ამ პაწუკა ეკრანზე მოწონებული სურათი დიდ ეკრანზე უვარგისად მეჩვენება. გაქცეული ფოკუსი, გადღაბნილი კადრი, ეს მხოლოდ რამდენიმე ფაქტორია, რის გამოც შეიძლება დიდ ეკრანზე სურათი დავიწუნო. თუმცა ხდება საპირისპიროც. ხანდახან ერთი უბრალო და შემთხვევითი კადრი აღმოჩნდება ხოლმე მთელი სესიის საუკეთესო სურათი.

ამიტომ არის, რომ არასდროს ვშლი სურათებს ფოტოაპარატიდან. უფრო მეტიც, კომპიუტერში ვაარქივებ ყველას. ჩემი არქივის ზომა ტერაბაიტს აღწევს.  რა იცი როდის გადაათვალიერებ და რას აღმოაჩენ. მახსოვს დრო, როცა 1 გიგაბაიტიანი მეხსიერების ბარათი 60 ლარად შევიძინე. დღეს უკვე კაპიკები ღირს და თან უფრო ხელმისაწვდომია. სურათები ღვინოსავითაა, რაც უფრო ძველდება, უფრო ემატება ფასიც და ღირებულებაც.

როგორ გადავიღე სურათი #7

ეს არ არის ინდუსტრიის სტანდარტული ფოტოსურათი. ერთი ჩვეულებრივი პროდუქტის ფოტოა. უბრალოდ, ამ სურათით მინდოდა მეჩვენებინა, თუ რა შეიძლება გადაიღოთ სახლის პირობებში. ასევე, ნუ მიიღებთ ამ პოსტს, როგორც რეკომენდაციას ღვინის ბოთლის გადაღებისთვის. მთავარია, იყოთ შემოქმედებითი და სცადოთ ბევრი სხვადასხვა განლაგება სასურველი შედეგის მისაღებად. აქვე, მინდა მოგიწოდოთ ჯანსაღი კრიტიკისკენ, რადგან პროდუქტის ფოტოგრაფია სიახლეა ჩემთვის და ბევრი მაქვს სასწავლი.

ამ გადაღებაში გაწეული ინტელექტუალურ-მატერიალურ-და ა.შ. სახის დახმარების გაწევისთვის დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო ჩემს მეგობრებს თაკოს, ნიკოს და ლევანს!
ასევე ჩემს მშობლებს, მეგობრებს, მეზობლებს, თელასს, დურასელს და... ჰო, კაი, ვიწყებ პოსტის არსებითი ნაწილის წერას:

სენსორის გაწმენდა მტვრისა და ზეთისგან

ერთ-ერთ წინა პოსტში გიყვებოდით ციფრული ფოტოაპარატებისა და მტვრის მეგობრობაზე. ამ პოსტში მინდა მოგიყვეთ, თუ როგორ გავწმინდე ჩემი ანტიკვარი Nikon D100-ის სენსორი მტვრისა და ლაქებისგან.

Nikon D100

ღამის ფოტოგრაფია

ჩემი ერთ-ერთი გატაცება ღამის ფოტოგრაფიაა. პირველად 4 წლის წინ ვცადე ვარსკვლავების გადაღება და ეგრევე მოვიწამლე. აღმოჩნდა, რომ ამ ტიპის სურათების გადაღებას დიდი ინვესტიცია სჭირდება როგორც ფოტო-ტექნიკაში, ისე დროში. ბევრი უნდა წაიკითხო ინტერნეტში; სხვა ფოტოგრაფების ნამუშევრები დაათვალიერო; იკითხო, როგორ გადაიღეს და, რაც მთავარია, შენითაც გაივარჯიშო პრაქტიკისთვის.

ფოტოაპარატის უსაფრთხოება ლაშქრობაში

ლაშქრობის ერთ-ერთი დამახასიათებელი ის არის, რომ შეიძლება მოხდეს ყველაფერი გაუთვალისწინებელი.

• ამინდი წინასწარ შეამოწმეთ და 50 კილომეტრში ღრუბელიც კი არ უნდა ყოფილიყო? ლაშქრობაში მაინც იწვიმებს! 
• რუკაზე დატანილი ბილიკის არსებობის დაიჯერეთ? ეს ბილიკი შარშან მეწყერმა წაიღო, მოგიწევთ გაუკვალავში დაშვება. 
• ბავშვობიდან გახსოვდათ, რომ იქ მხოლოდ პაწაწინა ღელე ჩამოდიოდა? ახლა ეს ღელე დაკაცდა და უკვე მდინარეა. 
• და ა.შ.

თუ თქვენ ტოპ კლასის სუპერ ძვირი ციფრული ფოტოაპარატი არ გაქვთ, მაშინ მოგიწევთ მეტი ყურადღება გამოიჩინოთ და დაიცვათ ის მტვრისკან, წყლისგან, ნესტისგან, დაცემისგან და ავი თვალისგანაც. Nikon-ის მხოლოდ რამდენიმე არსებულ მოდელს აქვს წვიმისგან და მტვრისგან დაცვის მიზნით შექმნილი კორპუსი. მთი ფასი $2,900-დან იწყება. აი ლინზები კი, განსაკუთრებით ზუმ-ლინზები, თითქმის დაუცველია მტვრისა და წყლისგან. ამ პოსტში ხიფათის შესაძლო წყაროებისგან დაცვაზე ცალცალკე ვისაუბრებ.

მეგაპიქსელებზე

Nikon D90 | Nikkor 50mm f/1.4

მინდა მარტივი კითხვა დაგისვათ: მოგწონთ ეს სურათი?

ბევრი მიზეზის გამო შეიძლება დაიწუნოთ. ექსპოზიცია, კომპოზიცია და ა.შ. რამდენიმე მათგანია. თუმცა, 90% შემთვევაში არც ერთი იტყვით, რომ ეს სურათი მისი გაფართების გამო არ ვარგა.

მეორე ქუჩის N6

ბედიანი - დაბა ქვემო ქართლში, წალკის მუნიციპალიტეტში. პირველად ჩასვლისას იფიქრებთ, რომ ღმერთსაც კი დავიწყებია იქაურობა. ბედიანში მდებარეობს უძველესი სამონასტრო კომპლექსი, საქართველოში ერთ-ერთი უდიდესი ფსიქიატრიული საავადმყოფო და ბედიანის ბავშვთა სახლი. ეს უკანასკნელი გახდა ჩემი პირველი ვიზიტის მიზეზი თავის დროზე.

აქ სულ 200-მდე მოსახლე ცხოვრობს. ქუჩებს სახელები არ აქვთ. უფრო სწორად აქვთ. აქ არის პირველი ქუჩა, მეორე ქუჩა და მესამე ქუჩა.

გთავაზობთ ჩემი ბოლო სტუმრობისას გადაღებულ ფოტორეპორტაჟს:

როგორ გადავიღე სურათი #6

Nikon D90; Tokina 11-16 f/2.8
16mm | ISO 200 | f/20 | 58 წამი

ელვის გადასაღებად საჭირო მინიმალური აღჭურვილობაა:

• კარგი შტატივი
• ფოტოაპარატი მართვადი ექსპოზიციით (სასურველია DSLR ტიპის კამერა)
• ფართეკუთხიანი ლინზა
• პულტი (სასურველია, მაგრამ არა აუცილებელი)
• წამზომი (სასურველია, მაგრამ არა აუცილებელი)

le professionnel

წაიკითხეთ ამ მელოდიის ფონზე - le professionnel

არაფერი მაღიზიანებს ისე, როგორც სიტყვათა შეთანხმება "პროფესიონალი ფოტოგრაფი", განსაკუთრებით, თუ ის კითხვის ფორმითაა მოწოდებული - "პროფესიონალი ფოტოგრაფი ხარ?". არა, არის კიდევ ერთი ასეთი, რაც მგონი უფრო მეტად მძაგს - "პროფესიონალური ფოტოაპარატი".